Beklimming Mont Blanc 12 en 13 Juli
Diepe diepe teleurstelling, Moedertje natuur heeft de expeditie in diepe diepe teleurstelling gebracht.
Dag 1 van de beklimming richting top van De Mont- Blanc geen centje pijn goed weer rugzakken vol met motivatie en zin. genietend van het oo zo mooie weer, uitzicht en het mooie van de bergen werd er door de expeditie op dag 1 basiskamp 1 bereikt.
'S middags laat beginnend 's avonds begon het weer te kantelen halfweg en hoger op richting top. Storm, sneeuwbuien en hagel gierden rondom basiskamp 1. Vol zelfvertrouwen opgedaan op de Grand Paradiso ging de expeditie slapen vanuit gaande morgen is het weer wel beter. Tot twee keer een uitgestelde start van de tweede dag ivm het weer ging de expeditie 's nachts om 4 uur door richting top van de Mont-Blanc, harde wind maar wel goed zicht bracht de expeditie tot ongeveer 4300 meter, maar een steeds hardere wind ( -/+ 120 km per uur ) en een een beginnende sneeuwbui deed Expeditieleider Heidi Oude Rengerink in samenspraak met de local gidsen besluiten om niet meer verder te gaan. teleurgesteld maar wel wetende dat het echt niet verder kon is de expeditie terug gegaan naar basiskamp 1 om daarna terug te keren naar het dal.
Teleurgesteld maar wel een bijzondere ervaring rijker zitten Ramon, Systke, Heidi, Luurt, Johan, Carolien, Rudi, Matthieu, Arjan, Jan, Bart en Karel weer in het dal. |
|
9 en 10 Juli, Beklimming Grand Paradiso
De Grand Paradiso een redelijke gigant liggend in Italy is deze keer voor deze expeditie uitgekozen als proefklim voordat 12 en 13 juli het grote mannen ( vrouwen ) werk moet gebeuren de klim van de Mont Blanc.
S' Morgensvroeg 9 juli al vroeg de reis aangevangen vanaf basiskamp Tissiere om met de door gemeente Tubbergen en Flevoland aangeboden bussen, Want om aan de voet van de Grand Paradiso te willen komen moest er ruim twee uur over Franze en Italiaanse wegen worden geslingerd.
Aangekomen aan de voet van de Grand Paradiso heeft de hele groep de wandelboets aangetrokken om via een stevige wandeling met de neus tegen de berg te proberen om basiskamp 1 te bereiken op 2718 meter boven, Voor mensen op het strand was het geweldig weer maar om te wandelen met de neus tegen de berg was het wel knap warm/heet weer. het was zo heet dat de merels dood van het dak zouden vallen wat later in het basiskamp weer goed van pas zou komen. laat in de middag werd het basiskamp bereikt. Het basiskamp was verder al gevuld met Expedities uit Japan, Litouwen Senegal en Hongarije. Wel bijzonder zo'n verschillend gezelschap in 1 grote slaapzaal de Nederlandse expeditie ligt dan lepeltje lepeltje maar de Japanners doen het dan stokje stokje. Gesamenlijk eten en wat stond er op het menu, spinazie met gebakken Merel. Na het eten vroeg onder de wol want 10 juli 4 uur s'morgens vertrek richting de top van de Grand Paradiso.
Donker, koud lampie op het hoofd werd er in 3 groepen de klim richting de top aangevangen, De Top liggend op 4060- meter was deze keer liggend onder een dik pak sneeuw. Door de weersomstandigheden moesten alle hulpmiddelen en extra kleding worden aangesproken. Na een stevige wandeling/klim werd er om 9 uur s'morgens de top bereikt door alle drie groepen. Een korte pauze en fotoshoot op de top om daarna de hele weg weer terug te wandelen tot aan de voet, Moei maar voldaan menig blaar bijgescoord werd de voet s'middags drie uur weer bereikt. Gesterkt door het geleverde resultaat word er reikhalsend uitgezien naar de klim van de Mont- Blanc. En dat het zelfvertrouwen behoorlijk is gegroeid blijkt wel uit de jel die vanaf nu word gebruikt " MONT BLANC NIKS MOEILIJKS AN "
|
Expeditie bijna van start
Het begint meer en meer te kriebelen bij de expeditieleden. Nog een week en dan gaat het grote avontuur beginnen. 7 dagen lang in Chamonix en omstreken met als ultieme doel het beklimmen van de Mont Blanc. Wil je weten wat de expeditieleden van dag tot dag doen klik dan op deze link voor het programma van de Brandweer Mont Blanc expeditie 2010.
Wil je de expeditieleden nog een hart onder riem steken kun je een berichtje achterlaten in het gastenboek, dit is vooral ook leuk tijdens de expeditie omdat de klimmers regelmatig in het chalet dit kunnen zullen checken. |
|
Verslag 6, 7 en 8 juli Chamonix
Dinsdag begon de reisdag van de expeditieleden van Nederland naar Chamonix, Omdat de expeditieleden vanuit alle hoeken van het land moeten komen reden er twee bussen door Nederland om zodoende iedereen in de bus te krijgen. Bus 1 was de bus met de ( on ) wijzen uit het Oosten en bus 2 was de bartmobiel die de overige expeditie leden vanuit Nederland bij elkaar veegde. Om het wij gevoel te creëren heeft de ene bus de rit over Duitsland, Zwitserland gemaakt en de andere bus via België en daarna Frankrijk.
De rit over Duitsland ging gepaard met Duitse vlaggetjes en het getoeter van Duitse vuvuzela’s. We hebben Jan proberen duidelijk te maken dat dit om het groepsgevoel ging, maar hij vind dat het met groepsdruk heeft te maken…
Tegen de avond arriveerden we met veel Duitse fans aan in onze hut in Chamonix. Dit kwam mede door de Rammsteinbril van Heidi, waar ook iedereen mee op de foto moest!
19.00 uur stond ons eten klaar en konden we samen met de leden van de politie-expeditie deze maaltijd veroveren. Daarna was het dringen geblazen voor de TV. Gelukkig konden we de flitspalen tweederangs houden omdat Rudi zo nodig eerst een briefing moest houden daar.
En ja, feest natuurlijk op de overwinning. Alleen moest dit wel geluidloos omdat we in zo'n houten barak zitten waar je elke scheet kan horen....
Woensdag een dag voor eigen invulling. Omdat we dachten dat het wel goed is om alvast rode bloedlichaampjes te kweken zijn we in de kabelbaan naar L'alguille du Midi op 3800 meter hoogte gegaan. Eerst moesten we een kaartje halen tussen de duizend Jappanners. We dachten nog dat we een groep waren en in de korte rij voor de groupreservation te gaan staan, maar helaas ze hadden ons door, de brandweer blijkt geen groep te zijn... Dus anderhalf uur later mochten we eindelijk in het gondeltje naar boven. Daar een beetje rondgehangen, gegeten, geslapen, gewandeld totdat we genoeg gekweekt hadden.
Eenmaal beneden moesten we nog de laatste inkopen bij Technique extreme doen. Hier waren de prijzen zo mooi dat we met hele tassen terug op het terras kwamen.
Donderdag begon het echte werk. Er werden drie gidsen te voor schijn getoverd, DomJong, JJ en Vinnie. Eerst even schoenen/klompen passen. Hier moeten we het de komende 6 dagen op doen. Dus maar eerst geprobeerd of je er ook de Paulapolka op kunt dansen. Geen probleem, alleen jammer dat niet iedereen mee danste. Toen verder met de trein naar Italië, daar de gletsjers opgezocht en daar mochten we oefenen met stijgijzers, ijshacks en touwen.
Met een voldaan gevoel vol met blaren, rood verbrande huidjes en pijn in spiergroepen waar we het bestaan niet van afwisten hebben we deze dag afgesloten.
|
|
|
